05/08/2019
W poniedziałkowe popołudnie zachęcamy do lektury wartościowego tekstu opublikowanego przez Sylwia Królikowska Trainer!
Dobrego tygodnia! 🙂
„Nie ma znaczenia jak długo siedziałeś w bagnie. Ma znaczenie, że z niego wyszedłeś”
W 1945 roku, w trakcie walk o Wał Pomorski w miejscowości Podgaje hitlerowcy dokonali zbrodni na żołnierzach 4 kompanii 3 Pułku Piechoty Wojska Polskiego. Polakom skrępowali ręce drutem kolczastym, a potem wprowadzili do stodoły, w której spalili ich żywcem. Z całej kompanii ocalał tylko jeden żołnierz. Tyle mówi historia.
Znam historię żołnierza, który ocalał. Kiedy Niemcy zaatakowali obóz ten żołnierz przebywał akurat w „sławojce” (dziś powiemy toaleta typu Toi Toi) i kiedy usłyszał atak, to po prostu wskoczył do szamba i zamknął klapę tak by nie było go widać. W szambie przesiedział cały atak i kiedy usłyszał, że walki się skończyły wyszedł z ukrycia by zobaczyć, że już nikomu nie może udzielić pomocy. Znam tę historię ponieważ tym żołnierzem był Antoni, brat mojego dziadka.
Wujek Toniek przez wiele lat po wojnie nie opowiadał o swoich doświadczeniach. Rozumiem to bo mogę się jedynie domyślać jak wielką traumą są wspomnienia wojny. Doświadczenie siedzenia kilkunastu godzin w szambie też nie jest wspomnieniem do którego chce się wracać. Widziałam jednak jak po latach wujek przestał się krępować swoich doświadczeń i zaczął o nich mówić by dać świadectwo jak wielkim nieszczęściem jest wojna.
Każdy z nas ma swoje szambo/bagno, w którym siedział albo może nawet jeszcze siedzi po uszy. Może pochodzisz z rodziny, w której zamiast bezwarunkowej miłości doświadczyłeś przemocy. A może związałeś/ związałaś się z osobą, która zamiast wspierać Cię w codziennym działaniu podcina Ci skrzydła i na każdym kroku pokazuje swoją wyższość. A może pracujesz w miejscu, w którym doświadczasz regularnej agresji i obniżania swojej wartości.
Nie czuj się winny z powodu tego co Cię spotkało albo co Cię spotyka. To, że zasługujesz na miłość i szacunek nie oznacza, że będziesz cały czas tego doświadczał. Na Twojej drodze będą stawali ludzie nieszczęśliwi i sfrustrowani, którzy będą sobie poprawiali samopoczucie Twoim kosztem. Nie użalaj się jednak nad sobą i nie oczekuj, że zmiana dokona się bez Twojego udziału.
Wierzę w to, że wujkowi Tońkowi wyznanie prawdy na temat wydarzeń w 1945 przyniosło ulgę. Gdy zobaczył, że zamiast współczucia czy niechęci otrzymał wsparcie i zrozumienie zaczął się dzielić swoją historią. Jesli doświadczasz krzywdy to nie możesz być w tym temacie cicho. Być może koło Ciebie są wspierający ludzie, którzy chcieliby Ci pomóc ale ponieważ nie wiedzą o Twojej sytuacji to nie są dla Ciebie takim wsparciem jak być chciał. Co więcej, może być tak, że osoby, które są żródłem Twojego poczucia krzywdy nie wiedzą, że Cię ranią. To co dla nich jest niewinnym żartem, uszczypliwością czy droczeniem się dla nas może być żródłem bólu i cierpienia. Masz prawo powiedzieć „nie mów tak proszę, to mnie rani”. Masz prawo postawić granicę mówiąc „nie podoba mi się jak mnie traktujesz, nie rób tak proszę”. Ważne żebyś umiał mówić o swoich odczuciach w sposób spokojny i z uwzględnieniem swojej perspektywy. Nie czuj się winny, że coś cię rani czy upokarza. Winny co najwyżej może czuć się ten kto jest zródłem Twoich cierpień.
Znam wiele osób, które z zawstydzenie mówią o swojej bolesnej przeszłości. O tym, że przez lata tkwiły w toksycznym związku, albo o tym, że pozwalały innym wykorzystywać swoje dobre serce. To, że byłeś w bagnie nie oznacza, że coś z Tobą jest nie tak. To oznacza tylko tyle, że dałeś innym więcej zaufania/miłości/ wsparcia niż mogli udzwignąć. Tak samo jest z oszustwem. Zawsze dziwię się ludziom, którzą szczycą się tym, że kogoś oszukali. Dla mnie to oznacza, że dostali więcej zaufania niż byli w stanie udzwignąć i to nie jest powód do dumy ale powód do wstydu. Powodem do dumy jest wyjść z bagna i co więcej umieć to przekuć w swoją siłę. Ego hartuje się w ogniu wyzwań a prawdziwa siła i wytrwałość biorą się z codziennego podnoszenia się po upadku.
Życzę Ci żebyś zawsze czerpał lekcje ze swoich doświadczeń i żeby te bolesne doświadczenia były dla Ciebie żródłem siły, a nie zawstydzenia. Na końcu tej drogi nie ma znaczenia jak długo siedziałeś w bagnie ale to że z niego wyszedłeś.
Ufff, pierwszy poniedziałek z Sylwią za nami. Mam nadzieję, że nowa seria przypadła/przypadnie Wam do gustu. Wszelkie komentarze z informacją zwrotną bardzo mile widziane. Jeśli ten wpis jest dla Was wartościowy będzie mi również bardzo miło za każde udostępnienie. Wspaniałego tygodnia dla wszystkich! 😀💪❤️
Sylwia Królikowska
